ابراهيم عاملي ( موثق )

132

تفسير عاملي ( فارسي )

« وَبِئْسَ الْوِرْدُ الْمَوْرُودُ » 98 مجمع : يعنى به آن آبگاه كه آنها ميروند براى آسودگى خود و علاج تشنگى آتش است و بد . ابو الفتوح نوشته است : ابو علىّ گفت : « ورد » بمعنى وارد است ، يعنى بد كسانى باشند كه بدوزخ شوند ، و نيز نام آن شتران كه به آب شوند ، و ورد نيز چيزى كه به عادت كنى چون ورد قرآن و ورد دعا ، و بتفسير آيه لايق آن است كه « ورد » وصف دوزخ است « كأنّه قال بئس الموضع المورود النّار » يعنى جايگاهى كه آنها وارد شده‌اند آتش است و بد . تنوير المقباس : يعنى فرعون كه وارد آتش مىشود و مردم او كه واردشان به آتش مىكند بد هستند ، و گفته‌اند : يعنى فرعون كه به آتش مىرود با مردمش بد است و آنچه به آن وارد مىشوند آتش است و بد . « بِئْسَ الرِّفْدُ الْمَرْفُودُ » 99 طبرى : يعنى بد چيزى بكومك گرفته شده است كه لعنتى است افزوده شده بر لعنت اوّل : و قتاده گفته است : يعنى از جانب حق بر آنها دو لعنت رديف شده است : يكى به دنيا و ديگرى بآخرت ، ضحاك گفته است يعنى در دنيا دو لعنت به آنها رسيده است كه يكى كومك ديگرى بوده است . روح البيان : اين آيات مىفهماند كه بايستى از پيروى مردم فاسق و هوى - پرست احتراز كرد چون آدمى خوى پذير است و هم نشينى مؤثر است و بيماريهاى دل زود سرايت كند ، شعر : اى فغان از يار ناجنس اى فغان هم نشين نيك جوئيد اى مهان و در حديث است كه با مشركين همخانه و هم نشين نشويد كه خوى زشت آنها بشما اثر مىكند ، ملَّت فرعون پيرو او شدند و به آتش رفتند و اگر پيرو موسى ميشدند آنها را ببهشت ميبرد ، در مثنوى است : اى خنك آن مرد كه از خود رسته شد در وجود زنده اى پيوسته شد سيل چون آمد به دريا بحر گشت دانه چون آمد بمزرع بزر گشت چون تعلَّق يافت نان با بو البشر نان مرده زنده گشت و باخبر موى و هيزم چون فداى نار شد ذات ظلمانى او انوار شد